Raj utracony
Raj utracony jest poematem epickim, wywodzącym się z epoki baroku. W drugiej połowie XVII wieku John Milton napisał i wydał utwór. Składa się on z dwunastu ksiąg i jest pisany dziesięciozgłoskowcem. Pisarz inspirował się wielkimi dziełami ojca literatury europejskiej- Homera, a także Eneidą Wergiliusza. Na wstępie znajduje się inwokacja, czyli rozbudowany zwrot do bóstwa, w tym przypadku do Uranii, z prośbą o natchnienie. Akcja rozpoczyna się w momencie, gdy Szatan i jego świta ponoszą klęskę. Jest on niejako bohaterem utworu. Został opisany bardzo szczegółowo, przez co John Milton spotkał się z wieloma zarzutami dotyczącymi jego rzekomej fascynacji diabłem. Poemat epicki dzieli się na dwie części składające się z sześciu ksiąg. W pierwszej części pisarz opisał bunt aniołów pod wodzą lucyfera, natomiast w drugiej zostali przedstawieni ludzie. Interesujące są postacie Grzechu i Śmierci. Milton dokonał ich antropomorfizacji. Innymi słowy nadał im cechy właściwe ludziom.